นครศรีธรรมราช

ส่งต่อให้เพื่อน

เที่ยวเมืองคอน สักการะพระธาตุทองคำ อุดมแร่ธาตุเครื่องถมสามกษัตริย์ ม่วนอีหลีขนาดงานบุญสารทเดือนสิบ เพลิดเพลนไปกับการแสดงหนังตะลุง ดื่มด่ำธรรมชาติและสายน้ำเย็นชื่นใจที่น้ำตกกรุงชิง ชมความงดงาม ของหินงอกหินย้อยที่ถ้ำเขาวังทอง แวะไปชมทองคำขาวที่เมืองปากพนัง สัมผัสอากาศบริสุทธิ์ที่ลานสกา ก่อนไปเดินศึกษาธรรมชาติที่ยอดเขาหลวง ชวนกันไปเดินเล่นริมหาดที่เขาพลายดำ มังกรแห่งท้องทะเลใต้ ย้อนอดีตกันที่แหลมตะลุมพุก แหลมทรายรูปจันทร์เสี้ยวยื่นไปในอ่าวไทย นั่งเรือชมโลมาสีชมพูที่อ่าวขนอม ล่องเรือไปไหว้ขอพรหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด ที่เกาะนุ้ย แล้วไปนั่งชมพระจันทร์ขึ้น เคล้าเสียงเพลงเพราะ และอาหารอร่อยในงาน Ample Moon Party ที่จัดขึ้นทุกเดือนที่หาดขนอม

“หรอย...หวันมุ้งมิ้ง” ที่เมืองคอน!?! ก่อนมาปักษ์ใต้ได้เตรียมใจเอาไว้บ้างแล้ว กับภาษาถิ่นที่พูดเร็ว สั้น และห้วน แถม แต่ละจังหวัดคำพูดหรือสำเนียงยังต่างกัน อีก...ครานี้มาเยือนเมืองคอน (นครศรี ธรรมราช) วันแรกก็เจอภาษาใต้แบบสติกเกอร์แปะท้ายรถว่า “หวันมุ้งมิ้ง” ถึงกับออกอาการ “ฮง” (งง หรือคิด ไม่ออก) กันเลยจ้า ดีที่ไกด์กิตติมศักดิ์“พี่เพชร” เจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ของเทศบาลช่วยอธิบาย เลยถึงบางอ้อเร็วขึ้น ความหมายคือ ยามพลบค่ำตะวัน ใกล้โพล้เพล้...นั่นเอง!! คุยกันไป เมาท์กันมา จากสนามบินถึงตัวเมือง น้ำลายเริ่มแตกฟอง และท้องของทีมงาน JIBjib แต่ละคนก็เริ่มส่งเสียงประท้วงแบบพร้อมเพรียง ทั้งหมดจึงสรุปตรงกันว่าอยากชิมขนมจีน เพราะที่นี่มีชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกล ตามคอนเซปต์ “มาเมืองคอนทั้งที...ไม่ได้กินขนมจีน ถือว่ายังมาไม่ถึง” กระทั่งรถหยุดเคลื่อนตัว ทุกคนพร้อมลุยแบบเต็มกำลัง ชั่วอึดใจ ขนมจีนชุดใหญ่ประกอบไปด้วยน้ำยา 4 แบบ อาทิ น้ำยากะทิ น้ำยาแกงป่า น้ำพริก และแกงไตปลา เสิร์ฟพร้อมขนมจีนเส้นสด พ่วงมาด้วย ยอดผักสดๆ หลากชนิดอีกถาดเบ้อเร่อ ถามไถ่คนพื้นที่ว่าคืออะไร คำตอบคือ“ผักเหนาะ” ทีมงาน JIBjib ได้แต่ทำหน้าเอ๋อใส่คนพื้นที่เลยเฉลยให้ฟังว่าผักเหนาะคือผักเคียงที่รับประทานคู่กับขนมจีน มีหลายชนิด ยิ่งรับประทานคู่กับ “ใบหัวครก” หรือ “ยอดยาร่วง” หรอย...อย่าบอกใคร ถึงตรงนี้เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นที่หน้าผากทันใด คนพื้นที่รีบเฉลยทัน ควัน “หัวครก” ที่พูดถึงคือ เม็ดมะม่วงหิมพานต์นั่นเอง ทีมงานร้องเสียงหลงแบบพร้อมเพรียง...อ๋อ!! และเพื่อเป็นการแก้แค้นคำบางคำที่ทำให้งงงวย ทุกคนเลยจัดการขนมจีนน้ำยาชุดใหญ่พร้อมหัวครกแบบจัดหนัก จัดเต็ม...จนพุงกาง มาเยือนปักษ์ใต้ทั้งทีจะพลาดแกง เหลืองหรอยๆ ก็ใช่ที่ ถามหาจากเด็ก เสิร์ฟมีแต่รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะพร้อมคำอธิบายเพื่อเป็น“แกงเหลือง” ที่นครฯ เขาเรียก“แกงส้ม” กินกันมาช้านาน ไม่เคยเห็นเป็นสีเหลืองสักที...ว่าแล้วก็จัดหนักไปอีกหนึ่งเมนู เพื่อแก้แค้นกับความไม่ประสาเรื่องสีระหว่าง “เหลือง-ส้ม” หลังตระเวนเก็บภาพแหล่งท่องเที่ยว ต่างๆรอบเมืองเสร็จสิ้น เสียงท้องก็ร้องประท้วงอีกครา งานนี้ทำท่าจะหนักหนสาหัสกว่าเดิม ไกด์เลยพาแวะที่ร้านครัว นายหนัง เพราะอาหารพื้นบ้านเด็ดสุดและหารับประทานยากสุด ที่สำคัญคือได้แลหนังลุงควบไปด้วย เมนูขึ้นป้ายของทางร้านคือ คั่ว ทิดุกนาใบส้มแป้น แม้จะเป็นกสั้น กระชับ แต่ก็พอจะเข้าใจได้ส่วนเมนูที่สะกดทุกสายตา(อีกครา) เห็นทีจะหนีไม่พ้น แกงส้มปลากดลูกเขาคัน...แกงส้มปลากดพอจะคุ้นหูอยู่แต่ลูกเขาคันนี่สิ นึกไม่ออกเลยว่า คืออะไร รูปร่างหน้าตาเป็นแบบไหน ยังไม่ทันจะมโนภาพไปไหนไกลผู้จัดการร้านพาไปพิสูจน์ที่ต้น ซึ่งปลูกอยู่ในร้านนั่นเองพร้อมชี้แจงความหมายเสร็จสรรพ “ลูกเขาคัน” ภาษากลาง ลูกเถาคันหรือส้มออบแอบ...และส้มออบแอบก็คือส้มที่มีรสชาติเปรี้ยวจี๊ดแบบ สะใจ ใครได้ชิมต้องขอน้ำดอกไม้มาล้าง ปากเพื่อทอนความเปรี้ยวลง...น้ำดอกไม้ ที่เอ่ยถึงไม่ใช่ “มะม่วง” แต่เป็น “ชมพู่น้ำ ดอกไม้” นั่นเอง !?! ตบท้ายด้วยของหวาน เป็นลูกกลมๆ สีขาว เสียบไม้วางขายอยู่หน้าร้าน แรกๆคิดว่าเป็นลูกชิ้นไก่ แต่หลังจากลองลิ้มชิมรสเข้าไปแล้วถึงกับออกอาการหน้าเบ้เพราะความไม่คุ้นชิน จนไกด์กิตติมศักดิ์ถึงกับหัวร่อใส่ ก่อนจะเฉลยว่า ไม่ชิ้นไก่ แต่เป็น “มังคุดคัด” ต่างหาก...หน้างงไม่ทันไร คำเฉลยก็มีตามมาติดๆ“มังคุดคัด” คือมังคุดผลดิบนำมาปอก เปลือกรับประทานสดๆ เมนูสำหรับคนท้องถิ่นหรือคนพื้นเมือง แม้รสชาติจะ ออกฝาดๆ หน่อย แต่หรอยจังฮู้!?!

ตามรอย